roman تا ته دنيا (9)

roman تا ته دنيا (9)

مهتاب يه برگه را كنار گذاشت و شروع كرد تند تند يكي ديگه را پر كردن . " به جاي اين حرفها بجنب . امتحان نيم ترم داريم . " با عصبانيت داد زدم . " شما مي مرديد اگه به من خبر مي داديد ؟ " فريبا خنده مسخره اي كرد . " اولا تو كه قرار نبود تا شنبه بياي . بعدش هم زياد جوش نزن شيرت خشك مي شه . من و مهتاب هم كه خبر داشتيم زياد وضعيتمون با تو فرق نمي كنه . ما هم اميدمون به همين تقلبه . خلاص . " نگاه غضب آلودي بهش انداختم . " واقعا كه … " از كلاس بيرون آمدم و شروع كردم به قدم زدن . عجب احمق هايي هستند ها . نمي تونستند يك زنگ بهم بزنند . حالا چكار كنم ؟ كاش با استاد صحبت كنم كه اين هفته ازم امتحان نگيره بهش مي گم آمادگي ندارم . غيبت داشتم . مسعود از روبه رويم آمد . " سلام ستاره سهيل بالاخره تشريف آوردين . مي گفتي پايت شتر مي كشتم . " چشمهايش پر از هيجان بود . خنديدم . " تو وادارم كردي بيام ديگه . " و نگاهم به پليور شكلاتي و كت شيري رنگش افتاد . " مباركه . چه خبره . خيلي خودت را تحويل گرفتي . "خودش را برانداز كرد . " نه بابا اينها همش كادوئه . "" ا... به چه مناسبت ؟ "" آخه ديشب تولدم بود . البته نه اينكه تولد بگيريم ها . ولي همين خودموني ها . فك و فاميل نزديك آمدند خانه مون و يك مهماني مختصر داشتيم . " ابرويم را بالا انداختم . " خوب حالا اين ها از طرف كيه ؟ " به پليور اشاره كرد . " اينو مونا خريده . اين كت را هم بابام داده . آقاي كاميار بزرگ .بقيه هم همينطور پيراهن و شلوار جين و كفش و از اين چيزها بهم دادند . " نگاهي به شانه عضلاني و مردانه اش انداختم . توي اين لباس درشتر به نظر مي آد . لبخند زدم . " حتما انتظار داري من هم بهت تبريك بگم نه ؟ خيلي زرنگي ولي من تا كيك نخورم از تبريك خبري نيست . " ضربه آهسته اي پشت دستم زد . " خوب شكمو هر چي مي خواي برات مي خرم " و نگاهي به ساعتش انداخت . " تو تا كي كلاس داري ؟ "" الان و زنگ ديگه . "" ولي من فقط همين ساعت كلاس دارم . پس مي رم شركت ساعت دوازده مي آيم دنبالت . "" كه بريم كجا ؟ "" آي ... قرار نشد بپرسي . خودت مي فهمي . " صورتش از پنهان كاري شور و شعف خاصي پيدا كرد . پايم را به زمين كوبيدم . " تو را خدا بگو كجا مي خواهيم بريم ؟ " انگشتش را تكان داد . " حالا نه . فعلا خداحافظ . " به ستون تكيه دادم و دور شدنش را نگاه كردم . فكري به ذهنم رسيد . چه خوبه كه منم مسعود را سورپريز كنم و همين امروز كادوي تولدش را بهش بدم . دوست دارم بدونم چه عكس العملي نشان مي ده . با عجله در كيفم را باز كردم . بذار ببينم چقدر پول دارم ؟ سه هزار تومن .... پنج هزار تومن ... خوبه هشت هزار و پانصد تومن موجوديمه ولي چي براش بخرم ؟ هيكل متوسط و توپر آقاي كريم پور از ته سالن پيدا شد . دلشوره گرفتم . واي استاد اومد . حالا چه دروغي بهش بگم ؟ آقاي كريم پور سرش به ورقه هايي كه توي دستش بود گرم بود چهره اش را به دقت زير نظر گرفتم نه خيلي زيرك و باهوشه از اون استادهايي نيست كه بشه سرش را شيره ماليد . الكي كه استاد رياضي و اقتصاد خرد و كلان نشده . پشت ستون مخفي شدم . ولش كن هفته ديگه برگه مرخصي ام را برايش مي برم چون غيبتم موجهه مجبور مي شه ازم امتحان بگيره . از كنارم رد شد ولي منو پشت ستون نديد . رفت سر كلاس و در را بست . پله ها را دو تا يكي پائين آمدم زود مي رم يه چيزي براي مسعود مي خرم و برمي گردم . رديف مغازه هاي توي خيابان اصلي را از بالا تا پائين نگاه كردم . اه ... اينها كه هنوز باز نكرده اند . شروع كردم به قدم زدن . سوز سردي اومد .واي چقدر هوا وحشتناكه . دارم يخ مي زنم . دستهايم را به هم ماليدم و با دهانم ها كردم . به خودم غر زدم . خوب تقصير خودته . اول صبحه . نكنه فكر كردي چون تو اومدي خريد بايد همه جا باز باشه ؟ الان چه وقت اين كارهاست ؟ به قدم زدنم ادامه دادم . بذار فكر كنم اينجاها ديگه كجا مغازه داره . آها يه بوتيك كوچولو تو خيابان بغلي ست . برم شايد اون باز باشه . به راه رفتنم سرعت دادم و از سر كوچه نگاه كردم . آره . خدا را شكر بازه . جلوي ويترين ايستادم و نگاه كردم . جاسوئيچي ظريفي چشمم را گرفت . به نظرم قشنگ باشه . رفتم تو . " سلام پدر جان لطفا يكي از اون جاسوئيچي هايي را كه تو ويترين گذاشتي بده ببينم. " پيرمرد با اوقات تلخي غر زد . " همين يكي تو ويترينه . اگه مي خواي بيارمش . " خودم را كنترل كردم كه آرام صحبت كنم . " اي بابا پدر جان من كه بيكار نيستم شما را اذيت كنم . آره مي خوامش . " يه گوشه ايستادم و منتظر شدم . با هن و هن و سلانه سلانه از پشت پيشخون اومد بيرون . اوف ... حتما حالا مي خواد يه قرن طولش بده . جاسوئيچي را دستم داد . " بيا . " خوب نگاهش كردم . چه چيز جالبيه . شبيه پيپ مي مونه چقدر هم قشنگ و زيبا تراش خورده فكر كنم مسعود خوشش بياد . " آقا اين نقره ست ؟ " غبغب افتاده و آويزانش را تكان داد . " نه تيتانيومه " يه چرخي زدم . اين كمه بايد چيز ديگه اي هم برايش بخرم . اشاره كردم . " آقا اون كيف پول چرمه را هم بده . " از توي كيفم پول درآوردم ." دو تاش با هم چقدر مي شه ؟ "" هفت هزار و پانصد تومن . "" آقا يه تخفيف بده ." دستان لرزانش را بالا آورد . " خانم سه ساعته مي گي اينو بده اونو بده حالا هم داري سر قيمت چانه مي زني . اصلا تخفيف نداره . " به صورتش خيره شدم . درست عين آلوي چروكيده بود . " خيلي خوب پدر جان . حالا چرا عصباني مي شي كادويش كن من برم . " زبانش را دور دهنش چرخاند . " پول كاغذ كادو جدائه ها . " با تاسف سر تكان دادم . من نمي دونم اين كه پايش لب گوره واسه چي حرص مال دنيا را مي زنه . واقعا كه پيرمردها پول دوست تر از جوان ها هستند . بسته كادوپيچ شده را گرفتم و آمدم بيرون . تو خيابان شروع كردم به دويدن . ماشيني جلوي پايم ويراژ داد و بوق شديدي زد . خودم را عقب كشيدم و از ترس نفسم بند اومد . خداي من يعني شاهين كيوانيه . زيرچشمي نگاه كردم . نه ماشينش مثل اون قرمزه . ولي اين پسره هم خاك بر سر از همين اوباش هاي لات و لوته . آب دهنم را به زحمت قورت دادم يعني چقدر طول مي كشه كه ذهن من از شاهين كيواني پاك بشه و آرامش بگيرم ؟ زنگ حسابداري مالي به فريبا و مهتاب پشت كردم . فريبا بهم زد . " بسه ترا خدا قهر نكن عين بچه ها مي موني . حالا كجا رفته بودي ؟ "" به تو چه ؟ "" بي چاره پس امتحانت چي مي شه . جواب آقاي كريم پور را جي مي دي ؟ "" اونم به خودم مربوطه . " مهتاب خنديد . " ولش كن امروز حسابي قات زده . " بهش چشم غره رفتم . " اصلا حوصله هيچ كدومتان را ندارم بي معرفت ها . " و در سكوت به تخته خيره شدم . " زنگ خورد سريع از جايم بلند شدم . فريبا گفت : " كجا بذار با هم بريم . " اخمهايم را درهم كردم . " نخير لازم نكرده . فعلا بايد تنبيه بشين . بعدش هم عجله دارم . خداحافظ . " مات موند . پله ها را آمدم پائين . مسعود كنار ماشين منتظرم بود . جلوتر رفتم . ابروهايش را بالا انداخت و سرتاپايم را نگاه كرد . " ببينم تو اين چند وقته لاغر شدي ؟ "" نه فكر نكنم همون خودمم . چطور مگه ؟"" هيچي بنظرم اينطوري اومد . " سوار ماشين شديم . گازش را گرفت و بطرف خيابان هاي بالا حركت كرد . دل تو دلم نبود . يعني كجا داريم مي ريم ؟ از زعفرانيه بالا رفت و اول خيابان ولنجك رسيديم . شصتم خبردار شد . آه ... بام تهرون . داره منو مي بره اونجا . از خوشحالي دستهايم را بهم كوبيدم . " واي مسعود... " زيرچشمي نگاهم كرد و لبخند زد . " خوب نظرت چيه . اينجا را مي پسندي ؟ " با نگاه ازش تشكر كردم . چقدر دلم مي خواهد بپرم و ماچش كنم . ماشين را گوشه اي پارك كرد . در را باز كردم . صدايم زد . " نه پياده نشو ساغر يك دقيقه صبر كن كارت دارم . " خم شد و از توي داشبورد پاكت خوشگلي كه با روبان قرمز تزئين شده بود دستم داد . " بيا براي تو گرفتم . " ذوق زده شدم . " براي من ؟ به چه مناسبت ؟ " با مهرباني خنديد . " فكر كن بابت آشتي كنان منو و توئه . " با عجله در پاكت را باز كردم . پر از شكلات هاي رنگي مغزدار بود . " واي چه چيزهاي خوشمزه اي . ولي اگه من تمام اينها را بخورم كه حسابي چاق ميشم . " نگاه پر از تحسيني به بالاتنه ام انداخت . " نترس هنوز خيلي جا داري . نگران نباش در ضمن اون تو را نگاه كن يه چيز ديگه اي هم هست . " دستم را ته پاكت كردم . " آخي ... چه خرس كوچولوي پشمالويي . " به خودم فشارش دادم . " چقدر هم خوشگله تو از كجا مي دونستي من از اين چيزها دوست دارم ؟ " چشمك زد . " آخه من اخلاق بچه ها را خوب مي شناسم . " اخم كوتاهي كردم . " لوس " با محبت خاصي سرش را خم كرد . قلبم به تلاطم افتاد . ياد كادويش افتادم . " آها راستي ... " در كيفو را باز كردم . " بفرمائيد . اين هم مال تو . تولدت مبارك ." انتظار نداشت . جا خورد . " براي چي اين كار رو كردي . من راضي نبودم . " اي بابا يه چيز خيلي كوچيكيه . عجله عجله اي خريدمش " . حالا باز كن ببين خوشت مي آد ؟ " دستهايش را دراز كرد و در انگشتانم قلاب كرد . " مطمئنم هر چي باشه قشنگه . " لبخند جذابي زد . چشم هايش پر از عشق بود . پر از دوست داشتن و در اوج احساس تاب نياوردم و از ماشين پياده شدم. چند قدمي روي برف هاي يخ زده راه رفتم . ماشين را قفل كرد و آمد كنارم و زير بازويم را گرفت . اعتراض نكردم و در سكوت به طرف بالا حركت كرديم . شعري را با خودم زمزمه كردم . سكوت سرشار از سخنان ناگفته است اعتراف به عشق هاي نهان و حركات ناكرده و در اين سكوت ... و در اين سكوت ... چرا بقيه اش يادم رفته ؟ نفس بلندي كشيدم و هوا را بو كردم . بوي سرما و عشق با هم قاطي بود . مسعود بازويم را محكم تر فشرد . با چشم هاي نافذ و پر از حرفهاي نگفته . تا مغز استخوانم به لرزه درآمد . خدايا من خيلي دوستش دارم . ولي نبايد چيزي بروز بدم . كمكم كن . مسعود حس كرد سردم شده گفت :" مي خواي بريم نوشيدني گرمي چيزي ... بخوريم ؟ "آره خيلي خوبه . " آهسته دستم را كشيدم . مسعود سفارش دو تا قهوه را داد . اعتراض كردم . " نه من قهوه دوست ندارم . خيلي تلخه . فشارم مي آد پائين . برام بستني بگير . " تعجب كرد ."آخه بستني توي اين سرما بيشتر لرزت مي گيره . "" نه كارت نباشه . من دوست دارم . "" خيلي خوب باشه ولي از من توقع نداشته باشي كتم را بهت بدم ها . " دهنم را كج كردم . " باشه خسيس خان كت نده اصلا نمي خوام . " از ته دل قهقهه زد . به اطرافمون نگاه كردم . حالا خوبه جز من و اون كسي نيست . پشت ميز نشستم . چشمم از پنجره به كابين هاي خالي تله كابين افتاد . آه بلندي كشيدم . فكرم را خواند . " نكنه هوس كردي بري اون بالا ؟ "" آره خيلي ولي حيف كه امروز تعطيله . " دستش را زير چانه اش گذاشت و به آسمون خيره شد . " آره منم بدم نمي آد برم اون بالا يعني به قول تو ته دنيا . ولي اشكال نداره وقت زياده دوباره مي آئيم . " به عقب صندلي تكيه دادم و حرف را عوض كردم . " مي گم راستي از امير چه خبر ؟ امروز نديدمش . "" آره كلاس نداشت رفته شركت . ""ا... چرا؟ ديگه كلاس هاتون با هم نيست ؟ " دستش را از زير چانه اش برداشت و لاي موهايش فرو كرد . " اون زرنگتر از منه . واحدهاي بيشتري پاس كرده . فكر كنم يه ترم زودتر از من فارغ التحصيل بشه ." ابرويم را بالا انداختم . " چطور ؟ "بهم نگاه كرد . " آخه سر من شلوغ تر از اونه مي دوني كه ؟ " لحنش با شيطنت بود . چند تا تار موهايم را از روي پيشاني ام كنار زدم . " ببينم امير دوست دختري نامزدي كسي را نداره . يعني كسي تو زندگيش نيست ؟ " ضربه كوچكي به پشت دستم زد . " آي ... آي ... تجسس در زندگي مردم ممنوع . " بيشتر كنجكاو شدم . " جون من كسي هست ؟" از جواب دادن طفره رفت . " نمي دونم شايد ." بستني و قهوه را آوردند . مسعود يك قلپ از قهوه بدون شكرش را خورد و گفت : " شنيدم يكي از دوست هاي تو دل دوست من را ربوده . " بهش خيره شدم . " منظورت چيه ؟ "ابروهايش را بالا انداخت . " كيومرث را مي گم ديگه . " اخم كردم . " ببخشيد اگه هدفت مهتابه بايد به عرض برسونم كه اين كيومرثه كه مجنون شده والا مهتاب اصلا بهش رو نمي ده . " با تبسم لبش را جويد . " خوشم مي آد شما دخترها به هيچ وجه خودتان را از تك و تا نمي اندازيد . " يه قاشق بستني سنتي تو دهانم گذاشتم . چقدر خوشمزه ست . خامه اش را روي زبانم آوردم . " خيلي باحاله تو هم مي خواي ؟ " فنجان قهوه اش را از دهنش دور كرد . " نه همون بهتر كه .... " تو گلويش شكست و به سرفه افتاد . چند قطره قهوه ريخت روي كتش . فنجان را روي ميز گذاشت و به خودش نگاه كرد . " آخ آخ بين چي شدم . " لكه هاي قهوه روي كت شيري رنگش كاملا مشخص بود . دستمالي از توي كيفم درآوردم و روي ميز بطرفش خم شدم . " صبر كن شايد بشه كاريش كرد . " با دقت دستمال را روي يقه كتش كشيدم . چند دفعه پشت سر هم و تند تند ولي بدتر شد . لكه ها پخش تر و بزرگتر شد . سرم را بلند كردم . " نه مسعود اينطوري ... " يكباره لال شدم . مسعود چش شده ؟ چرا بهم زل زده ؟ قلبم به تلاطم افتاد. به خودم نگاه كردم . صورتم درست روبه روي سينه اش قرار داشت . نفس كشدار عميقي كشيد كه روي صورتم پخش شد . نفسش بوي قهوه مي داد . تو چشمهايش غوغايي به پا بود . لب هايش لرزيد لب هاي منم همين طور . بند بند وجودم به شوق درآمد . حتما مي خواد چيزي بگه . تمام توان و نيرويم را در چشم هايم بكار بردم و بهش خيره شدم خدا خدا كردم . يالله مسعود بگو كه دوستم داري . بگو كه عاشقم هستي . يالله منتظرم . فقط تو يك كلمه بگو تا منم هر چي تو دلم بهت بگم . به صورت و لبهايش طوري نگاه كردم كه انگار تمام زندگي ام وابسته به همين حرفيه كه مي خواد بزنه . لرزش لب هايش بيشتر شد و شيفتگي و سرگشتگي من هم بيشتر . ضربان قلبم به اوج رسيد و حال عجيبي بهم دست داد . الان مي گه مطمئنم ..
ولي نه. نميدونم چي شد. مسعود يك دفعه به خودش اومد. دستي به صورت و گردنش كشيد و با صداي غير طبيعي و خفه اي گفت: "نه ولش كن. كار تو نيست." به حال خودم برگشتم. اي من چرا هنوز يقه كتش دستمه؟ سريع رهاش كردم و روي صندلي نشستم. صورتم عين كوره ذغال داغ شد و حرارت ازش بيرون زد. با دستپاچگي و بي ارداده به مقنعه ام ور رفتم و هي آن را بالا و پائين كردم. صدايي تو سرم پيچيد. خاك بر سرت بيچاره. نزديك بود خودت را لو بدي. مسعود سرش را بين دستهايش گرفت و به شدت فشار داد. انگار مغزش در حال تركيدن بود. در سكوت به بستني ام كه در حال آب شدن بود خيره شدم. ديگه اشتهاي خوردن نداشتم. مسعود سرش را بلند كرد و نگاهم كرد. ولي مثل قبل اون حرارت و هيجان را نداشت فقط برق خاصي تو چشماش بود كه آن هم مي رفت كه خاموش بشه. سوئيچ را دستم داد. "برو سوار شو تا منم بيام." از خدا خواسته به حالت فرار آمدم بيرون و نسبت به نگاههاي بدجور و با غيظ مرد مسن پشت صندوق توجهي نكردم ولي از درون منفجر شدم. مرتيكه عوضي فكر كنم تمام مدت حواسش به من و مسعود بود. ماشين رو روشن كردم تا گرم شه. مسعود اومد و پشت فرمان نشست و با سرعت حركت كرد. در تمام طول راه سرم به سمت پنجره بود و حتي يك بار هم نگاهش نكردم. اونم همينطور. نه حرفي نه حركتي. هيچي. فقط رانندگي كرد. تشويش و شرم به وجود هر دوي ما مستولي بود. به خانه رسيديم. شتاب زده و هول پياده شدم و در را بستم. صدايم زد. "ساغر...""بله..." چشمم را به بازويش دوختم نه به خودش . پاكت كادو را به طرفم گرفت. "بيا اينو فراموش كردي." ازش گرفتم. در يك لحظه دستم به دستش خورد. مثل اتصالي برق نگاهش به نگاهم جرقه زد. متوجه منقبض شدن عضلات گردنش شدم. تمام بدن خودم هم سر شد . سينه ام از هيجان بالا و پائين شد. آهسته گفتم. "خداحافظ." و رفتم تو. در را باز كردم ساحل وسط هال بود و در حال جابه جا كردن مبل ها. من را ديد. "چيه خيلي خوشي انگار داري روي ابرها راه مي ري؟" هاج و واج موندم. چه زود روحيه منو تشخيص داد . جواب بي ربطي دادم. "خوب معلومه شر اون پسره لات و بي سر و پا براي هميشه از دانشگاه كم شده مي خواي شاد نباشم؟" مشكوكانه ابرويش را بالا برد. "فقط همين...!" لبخند زدم. "حالا ..." سوت زنان به آشپزخانه رفتم. "سلام مامان." بطرفم برگشت. "سلام خوب شد زود اومدي. كم كم داشتم دلشوره مي گرفتم." برايم شير ريخت. "خوب تعريف كن چه خبر از دانشگاه. از اين پسره چي بود؟ شاهين خبري نداري؟" سرم را تكان دادم. " خيالت راحت فعلا همه چيز روبه راهه. شاهين كيواني هم اخراج شده و بعيد مي دونم ديگه اونورها آفتابي بشه. "ران مرغ را توي ماهيتابه برگرداند. صداي جلز و ولز سرخ كردن اومد. "خوب خدا را شكر. خيالم كمي راحت شد . ان شاءالله كه ديگه اتفاقي نيفته." ساحل با موهاي بسته و مرتب اومد تو آشپزخانه. "مامان اين لباس خوبه ؟" به كت و دامن طوسي رنگش نگاه كردم. "چيه خبري شده جايي مي خواي بري؟" صندل هايش را تو پا جابه جا كرد. "نخير قراره مهمان بياد." "ا... به سلامتي كي؟""مهندس نصيري و خانواده اش." ليوان شير را روي ميز كوبيدم. "اه ... من اصلا امشب حوصله مهمون ندارم. اينها كه يك مدت خبري ازشون نبود. مگه نرفته بودن دبي؟" اخم هايش را درهم كرد. "اين چه طرز حرف زدنه. تو چقدر بي ادبي. آره يه چندوقتي مسافرت بودند ولي الان برگشتند و بابا براي شام دعوتشان كرده. اگه تو ناراحتي مي توني خودت را گم و گور كني." لجم گرفت. "آره همين كار را مي كنم ولي تو چته چرا سنگ آنها را به سينه مي زني؟" مامان درجه هود را بيشتر كرد. "شماها باز شروع كردين؟ ساحل بيا بقيه مرغها را تو سرخ كن. من كلي كار دارم." با اوقات تلخي از روي صندلي بلند شدم. "من كه خيلي خسته م. در ضمن كلي هم درس نخوانده تلمبار شده دارم. حوصله ندارم امشب تو مهموني باشم." دستش را آب كشيد و زير قابلمه برنج را روشن كرد. "آخه خيلي زشته. مي پرسند تو كجايي. چي بگيم؟" سرم را خاراندم. "خوب بگين دانشگاه كلاس فوق العاده داشته دير مي آد. منم تا زماني كه اونها هستند از اتاق بيرون نمي آم." موهايش را با پشت دست كنار زد. " باشه هر جور خودت راحتي." ساحل بهم چشم غره رفت. از خوشي بشكن زدم و تو دلم عروسي گرفتم. آخيش حالا مي تونم با خيال راحت با خودم خلوت كنم و اتفاقات امروز را مرور كنم چه لذتي داره. ساحل جلوي آينه با وسواس به خودش ور رفت. چند بار خط لب كشيد و پاك كرد . آخر سر هم رژ بنفش خوشرنگي روي لبش ماليد. با دقت حركاتش را زير نظر گرفتم و هوس شوخي به سرم زد. "ببينم تو داري براي كي اينقدر خودت را مي كشي...." نذاشت حرف از دهنم بيرون بياد و با برس بطرفم حمله كرد. بالشت را جلوي صورتم گرفتم. "خوب باشه. ببخشيد شوخي كردم." اما خنده ام گرفت. شل شدم و بالشت از دستم افتاد. سيم هاي برس را به صورتم نزديك كرد. "مي خواي كورت كنم پرو واسه چي چرت و پرت مي گي؟" جيغ زدم. "به خدا غلط كردم. غلط كردم. ول كن." دلش نيومد بهم ضربه بزنه. فقط از دو جاي پايم نيشگان گرفت. دوباره جيغ زدم. صداي اف اف اومد. هر دو ساكت شديم. ساحل دستپاچه خودش را مرتب كرد. "شانس آوردي كه اينها اومدند والا حاليت مي كردم." سعي داشت خودش را عصباني نشان بده ولي بي فايده بود. چون چشمهايش خندان بود. از اتاق رفت بيرون. نفس راحتي كشيدم و لبه تخت نشستم. حوصله ام نيامد لباس خوابم را از توي كشو دربياورم. مال ساحل روي تختش بود. همان را پوشيدم و به آستين هاي گشاد و بلندش نگاه كردم. اشكال نداره هر چي باشه از مال خودم آزادتر و راحتره. هر چند مي دونم وقتي بفهمه كلي داد و بيداد راه مي اندازه. روي تخت دراز كشيدم و از خوشي مثل سوسمار غلط زدم. امروز عجب روزي بود. دستم را زير سرم گذاشتم و به سقف خيره شدم. همه چيز را در ذهنم مرور كردم. لرزش لبها نگاه بي تاب و پر از التهاب مسعود. سكوت هاي ممتد و طولاني. نه اينها هيچكدام بي دليل نيست. ولي اي كاش مي گفت دوستت دارم و خلاصم مي كرد. مسعود خيلي بدجنسه تا كي مي خواد منو در انتظار بذاره؟ ياد خرسي كه بهم داد افتادم. آن را آوردم و كنار خودم گذاشتم. به بدن نرمش دست كشيدم و چشمم را بستم. اوه مسعود تو چقدر خوبي من عاشقتم. پلكهايم را محكم تر بهم فشردم. مسعود. مسعود. از سر و صداي زياد تو هال از خواب پريدم. دور و ورم را نگاه كردم. هوا چقدر تاريكه. به ساعت ديواري زل زدم. وا.... نه و نيمه من چقدر خوابيدم. شكمم به قار و قور افتاد. معده ام را گرفتم . خيلي گرسنمه. بعد از ظهري فقط يك ليوان شير خوردم همين. صداي خنده آقاي نصيري از بيرون اومد. كنجكاو شدم برم يه سر و گوشي آب بدم. از جايم بلند شدم. چشمم به ترازوي زير تخت ساحل افتاد. نه.... بذار اول خودم را وزن كنم. مسعود امروز چي گفت؟ ترازو را بيرون كشيدم و رفتم روي آن. چهل و چهار كيلو. ا... راستي راستي وزنم كم شده. جالبه من خودم نفهميده بودم. پس مسعود چطوري فهميد؟ خيلي حواس جمعي داره. فكر كنم اگه يه مو از ابرويم راهم بردارم متوجه بشه. اين ديگه كيه. از اوناست كه مو را از ماست مي كشه بيرون. ترازو را گذاشتم سرجايش و آهسته آمدم بيرون. نوك پا نوك پا خودم را به ستون توي هال رساندم و نگاه كردم. به... چه خبره. همه مشغولند. بابا و آقاي نصيري و بهزاد يك طرف. مامان و ساحل و پروين خانم طرف ديگه. دوربين نگاهم را روي ساحل و بهزاد زوم كردم نه رفتارشان كاملا عاديه. هيچ چيز غيرطبيعي وجود نداره. دوباره زل زدم. يه آن بهزاد به طرف ساحل سربرگرداند و لبخند زد. از جاسوسي خسته شدم . ولش كن به من چه. بوي زرشك پلو با مرغ ديوانه ام كرد. بايد يه ناخنكي بزنم. در آشپزخانه را نشانه گرفتم اگه اين يك تكه هال را رد كنم شاهكار كرده ام. مطمئنم كه كسي متوجه نمي شه . خيز گرفتم و به سرعت دويدم ولي يكدفعه پايم زير لباس بلندم گير كرد و محكم به زمين خوردم. زانويم بدجوري ساييده شد و درد گرفت . چهارچنگولي خشكم زد. موهاي پريشانم را از روي صورتم كنار زدم. همه نگاهشان به من بود. حس كردم در حالت دزدي دستگيرم كرده اند. بهزاد جلوتر از همه بود. كمكم كرد تا بلند شم. روي مبل نشستم. آستين هاي نيم متر جلوتر از خودم بدجوري ضايع بود . واويلا عجب گندي زدم. دستهايم را پشتم قايم كردم و دزدكي همه را از نظر گذراندم. مامان خيلي عصباني رنگ به رنگ شد. بابا با تاسف سرش را تكان داد و به ريش پروفسوري اش دست كشيد. ساحل با كلافگي لبش را گاز گرفت و از همه بدتر آقاي نصيري و پروين خانم هاج و واج موندند. سكوت وحشتناكي به وجود آمد. چشمم را پائين انداختم . كاش زمين دهن واكنه برم توش. دارم از خجالت مي ميرم. چند لحظه بيشتر نگذشت شليك خنده همه رفت به هوا. خودم را بيشتر جمع كردم و سرم را بالا آوردم حتما قيافه م خيلي مسخره شده كه همه غش كرده اند. بي اختيار خودم هم خنده ام گرفت. خدا را شكر انگار قرار نيست كسي چيزي ازم بپرسه.كلاسورم را روي ميز گذاشتم. "سلام بچه ها. اگه بدونيد ديشب چه آبروريزي كردم." فريبا اخم هايش را درهم كرد. "نه به ديروزت كه مثل سگ پاچه مي گرفتي نه به الان كه هنوز نيامده نيشت بازه." دستم را به كمر زدم ."خوب ديروز حقتون بود تا شما باشين كه هر وقت امتحان داشتيم منو بي خبر نذارين." مهتاب پايش را روي پا انداخت. "خوب بگذريم . تعريف كن چكار كردي." پريدم روي لبه صندلي. "هيچي بابا ما ديشب مهمون داشتيم. من به مامانم گفتم بگو من خانه نيستم ولي بعد خودم با لباس خواب وسط هال پيدام شد حالا شما فكر كنيد چه صحنه اي بود و چي به من گذشت." مهتاب غش غش خنديد. "واقعا كه عجب گندي زدي. دختره خرس گنده." فريبا هم زد پشت گردنم. "با اين خنگ بازي هايي كه در مي آوري فكر كنم اگر شوهر كني دو روزه طلاقت بده." بهش تشر رفتم. "وا اين چه ربطي به شوهر داره. به جاي اين حرفها بريم بوفه كه از گرسنگي ممكنه تو رو قورت بدم. ديشب از خجالت حتي نتونستم شام بخورم." توي بوفه چشمم به امير و مسعود و كيومرث محمدي افتاد. تكان خفيفي خوردم و دستپاچه شدم. به خودم نهيب زدم چته چرا هول كردي مثل هميشه باش. اصلا به چيزهايي كه ديروز بين تو و مسعود اتفاق افتاد فكر نكن. همه را فراموش كن. مسعود متوجه من شد و به آرامي سر تكان داد. قيافه اش كاملا معمولي و رفتارش مثل هميشه بود. خيالم راحت شد. خوبه حالا منم اينطوري راحترم. نفس آسوده اي كشيدم و روي صندلي نشستم. مهتاب از ديدن كيومرث دمغ شد و از قصد پشت به اون نشست. سفارش ساندويچ كالباس داديم. گوشهايم را تيز كردم كه حرفهاشون را بشنوم. ولي نشد. لجم گرفت. اه... چقدر يواش صحبت مي كنند. فريبا شروع كرد به وراجي. "مي دوني چيه آرش گفته كه ..." زدم روي دستش. "ترا خدا بس كن. باز شروع كردي. كشتي ما را با اين آرش آرش كردنت." دهنش را براي دادن فحش آبدار باز كرد. مهتاب پريد تو حرفش. "بچه ها اينجا هوا دم كرده. بقيه ساندويچمون را بيرون بخوريم." اومديم بيرون. مسعود هم پشت سرم اومد و بهم اشاره كرد. "وايسا باهات كار دارم." به بچه ها ندا دادم. "بريد من از پشت سرتان مي آم." تو محوطه قدم زديم. گام هايش را با من تنظيم كرد. اولش سكوت كرد. بعد گفت. "حالت چطوره خوبي؟" نفسم را حبس كردم. "خوبم تو چي؟" نيم نگاه پر از اشتياقي بهم انداخت و آه بلندي كشيد. "اي ممنون. اگه تو بذاري." از خجالت سرخ شدم و خودم را به نفهميدن زدم. "خوب چكارم داشتي؟" دستي به صورت هفت تيغه اش كشيد. كاملا صاف بود. حتما همين امروز صبح تراشيده. سنگي را به جلو پرتاب كرد. "مي گم اگه ازت يه خواهش بكنم نه نمي گي؟""چي مي خواي بگي؟""مهتاب را راضي كن با كيومرث صحبت كنه.""منظورت كيومرث محمديه نه اصلا حرفش رو هم نزن. قبول نمي كنه.""آخه چرا؟" شانه هايم را بالا انداختم. "دقيقا نمي دونم ولي مي گه حوصله اين جور كارها را ندارم." "عجب پس بي چاره كيومرث يكطرفه عاشق شده." سرش را بطرفم خم كرد. "تو به عشق قبل از ازدواج اعتقاد داري؟"موهايش را عقب برد و نگاهش را مستقيم به صورتم دوخت چشمم را پايين انداختم. حرف را عوض كرد "بيا بريم يه گوشه بنشينيم. من نقشه اي دارم" چند قدم جلوتر به اولين نيمكت اشاره كرد. با تعجب نگاهش كردم. وا... روي نيمكت دست كم پنج سانت برفه اين چي مي گه؟ حواسش پرت بود. خودش نشست ولي سريع بلند شد. پشت شلوارش به اندازه يه گردي خيس شد. زدم زير خنده. "معلوم هست كجا سير مي كني؟" با دلخوري خودش را تكاند. "خانم اين رسمش نيست ها. يك كلام مي گفتي كه..." "باور كن مي خواستم بگم ولي تو اينقدر زود نشستي كه..." حرفم را قطع كرد. "وقت نداريم. زنگ خورد تو فقط يه كاري بكن وقتي كلاستون تمام شد بيا دم در دانشگاه و با مهتاب سوار ماشين من بشو همين ." "وا... چه حرفي مي زني شايد راضي نشه بياد. "نترس تو اگه اراده كني از عهده هر كاري بر مي آي. مگه كسي هم مي تونه در مقابل تو مقاومت كنه؟" از گوشه چشم نگاهم كرد. در سكوت سنگيني حرفش را هضم كردم. به ساعتش نگاه كرد "پس قرار ما شد دو ساعت ديگه دم در دانشگاه." سرم را تكان دادم. "معلوم نيست چه خوابي ديدي خدا كنه افتضاح نشه." تمام طول كلاس حواسم را متوجه مهتاب كردم. عجيبه خيلي كم پيش مي آد توي اين دوره دختري اهل پسر و مسر و از اين جور كارها نباشه. ولي اين مهتاب... نمي دونم چي بگم. نمي دونم چرا اينقدر تو داره؟ براي چي زياد از خانواده اش حرفي نمي زنه؟ چرا تا حالا ما را خانه شان دعوت نكرده؟ بنظرم يه خرده كارهايش مشكوكه. زنگ خورد افكارم به هم ريخت فريبا گفت: "شما بريد من منتظرم آرش بياد دنبالم." با مهتاب از دانشگاه بيرون اومديم مسعود از رو به رو برامون بوق زد. مهتاب با بي حوصلگي گفت: "مي خواي با اون بري يه امروز با من باش." زدم پشتش "اي بابا هوا خيلي سرده پياده روي نمي چسبه. تو هم بيا تا يه مسيري برسونيمت." "نه زشته من خجالت مي كشم." دستش را كشيدم به زور به طرف ماشين بردم "بيا خودت را لوس نكن چقدر ناز مي كني." با حالت خيلي معذب سوار شد. من صندلي جلو نشستم مسعود با خوشحالي نگاهم كرد سرش را به عقب برگرداند. "حال شما چطوره مهتاب خانم چه عجب افتخار داديد." مهتاب دستپاچه گفت: "ببخشيد من نمي خواستم مزاحم بشم ساغر خيلي اصرار كرد." صداي ضبط را كم كرد "نه خواهش مي كنم چه زحمتي. خيلي خوب كاري كرديد." سرفه اي كرد بهم چشمك زد. صدمتر جلوتر نگه داشت"اِ... بيچاره كيومرث هنوز نرفته حتما ماشين گيرش نيامده." نيش ترمز زد "بپر بالا كيومرث هوا خيلي سرده." كيومرث سرش را آورد تو ماشين "نه تو برو من مسيرم بهت نمي خوره." "اي بابا حالا سوار شو بالاخره تا يه جايي مي برمت" برگشت بطرف مهتاب "ببخشيد با اجازه شما يه مهمان ديگه داريم." كيومرث عقب كنار مهتاب نشست. ناخنم را توي گوشت دستم فرو كردم مي دونم الان مهتاب چه حالي داره دلش مي خواد كله منو بكنه. جرات نكردم بهش نگاه كنم ولي با خشم به مسعود زل زدم چشمش را باز و بسته كرد به آرامي سرش را تكان داد يعني تو اطمينان داشته باش همه چيز درسته و سر صحبت را با كيومرث باز كرد حرف هاي بي سرو ته الكي. براي همين خيلي زود هم تمام شد. سكوتي پيش آمد عصبي تر شدم عجب افتضاحي. چند تا خيابان بالاتر مسعود كنار شهر كتاب توقف كرد و ترمز دستي را كشيد "ببخشيد بايد يه چيزي از اينجا بخرم ولي زود بر مي گردم" به من اشاره كرد "ساغر تو هم انگار مي خواستي چيزي بخري نه؟" دوزاريم افتاد و سريع پياده شدم "آه... اتفاقا خواهر منم دنبال يه كتاب مي گرده ببينم اينجا داره يا نه؟" سعي كردم نگاهم به برق خطرناك چشم هاي مهتاب نيفته. دنبال مسعود وارد كتابخانه شدم و با ناراحتي بهش توپيدم "تو فكر كردي مهتاب خره نمي فهمه كه برايش فيلم بازي كرديم؟" دستش را روي لبش گذاشت "هيس يه خورده يواش صحبت كن بعدش هم مگه چي شده كيومرث مي خواد دو كلمه باهاش حرف بزنه نمي خوردش كه..." "آره گفتنش براي تو راحته ولي فكر كنم فردا تو دانشگاه موهاي من را دونه دونه بكنه به اين مي گن نارو زدن به دوست عجب كاري كردم" آروم زد پشت دستم "مگه مي تونه خودم خونش را مي ريزم." صدايم دوباره بالا رفت "مسعود... تو تا كي مي خواي مسخره بازي در بياري؟" خنديد "تا موقعي كه تو خوش اخلاق بشي." تبسم كردم "خيلي خوب حالا بريم." آستينم را كشيد "كجا؟ تازه دو دقيقه ست آنها را با هم تنها گذاشتيم." "اِ... من كه نگفتم بريم تو ماشين هر جا غير از اينجا مگه نمي بيني چطوري فروشنده داره برو بر ما را نگاه مي كنه انتظار داره حتما ازش خريد كنيم." "پس باشه اين بغل يه جگركيه مي ريم اونجا." بوي دل و جگر كباب شده منو به اشتها آورد پرسيد "تو چي مي خوري؟" "من قلوه." "ولي من همش را دوست دارم. هم دل، هم جيگر، هم قلوه." بعد تو صورتم خنديد. احساس گر گرفتگي كردم و سرم را با خجالت پايين انداختم. يه صندلي برايم پيش كشيد و خودش هم روبرويم نشست چند دقيقه بيشتر طول نكشيد دو سه تا نان لواش تازه با بيست و پنج سيخ جيگر و دل و قلوه برايمان آوردند. تعجب كردم "چه خبره؟ كي مي خواد اين همه را بخوره؟" چند تا قلوه لاي نان گذاشت و دستم داد "تو كاريت نباشه هر چقدر تونستي بخور بقيه را من جورش را مي كشم." "اِ... پس بگو شكمت حكم انبار را داره." دست راستم روي ميز بود با ملايمت يكي از انگشتانم را بلند كرد. "دِ... اگه نخورم كه مي شم مثل تو. ببين دستات چه كوچيكه؟ شرط مي بندم وزنت زير پنجاه كيلوئه؟" از حيرت جا خوردم. حتما سايز لباس زيرم را هم مي دونه. ادامه داد: "هر چند قشنگي زن به ظرافتشه من خودم از دخترهاي چاق خوشم نمي آد." نوشابه سياه را جلوي خودش گذاشت و نارنجي را جلوي من. "تو چي؟ از مردهاي چاق خوشت مي آد؟" ني را به دهنم نزديك كردم. "چاق كه نه ولي لاغر و استخواني هم نه. متناسب باشه قوي و تا يه حدي درشت." "چرا؟" قلپ ديگه از نوشابه را خوردم. "چون به هر حال هر زني از قدرت مرد خوشش مي آد و لذت مي بره." بي اراده به شانه هاي پهن و هيكل عضلاني پوشيده در پليور گشادش چشم دوختم.متوجه نگاهم شد و لبخند جذابي زد . از اون لبخند هاي هزار معني . خودم را به نديدن زدم . نمي دونم چرا امروز حرفامون يه جوراي خاصي شده ؟ سرم پايين انداختم و درسكوت بقيه لقمه ام را خوردم . مسعود هنوز لبخند كذايي را به لب داشت . سنگيني سكوت با ورود پيرمردي شكست . سر و وضع ژوليده اي داشت لباس پاره با رنگ و روي زرد و صورت استخواني به طرف پيشخون رفت و ناله كرد : "آقا از صبح تا حالا هيچي نخوردم . خيلي گرسنمه ، اگه مي شه ..."مرد مسن از پشت دخل نيم خيز شد و نذاشت حرفش تمام بشه : "برو ! اينجا واينسا ."چند تا سرفه پي در پي كرد ، با گوشه آستين پاره اش دهنش را پاك كرد : "خدا عوضت بده . يه چيزي بده بخورم حالم خوب نيست." صاحب جيگر كي صدايش را بلند كرد : "لاالله الا الله ول كن نيست ! چه گيري افتاديم ." دور خودش گشت و يه تكه نان بهش داد : "ديگه اينجا پيدات نشه ها ."لقمه تو گلوم گير كرد ، الهي بميرم .مسعود متوجه بغضم شد . خودش هم بر افروخته شد . پيرمرد در حال بيرون رفتن بود ، صداش زد و بدون معطلي تمام سيخ هاي باقي مانده را لاي نان خالي كرد و دودستي تقديمش كرد : "بيا پدر جان ."برق شادي و تشكر تو چشم هاي پيرمرد موج زد : "خدا از جووني كمت نكنه پسرم ! ان شاء الله تو زندگي خير ببيني ! ان شاء الله هيچوقت محتاج نشي !"مسعود رو به صاحب جيگر كي كرد : "يه نوشابه هم بهش بده ! من حساب مي كنم ."با غرولند در نوشابه را باز كرد : "آقا جون گول ظاهر اين افراد را نخور ! فليمشونه ، روزي ده ، پانزده تا از اينها به پستم مي خوره ، نبايد كه بهشون رو داد ." مسعود سعي كرد خشمش را كنترل كنه . دست كرد تو جيبش شلوار لي اش و كيفش را درآورد : "حساب ما چقدر شد ؟" آمديم بيرون . آه بلندي كشيد و سرش را تكان داد : "عجب دنيايي شده ! هيچكس به هيچكس رحم نمي كنه." با افتخار نگاهش كردم . خدايا شكرت ! مسعود خيلي مردونگي داره . كنارم ايستاد و به پيتزا فروشي آن ور خيابان اشاره كرد : "مي دونم گرسنه بلند شدي . بريم اونجا يه چيزي بخوريم ." ـ نه اتفاقا سير شدم بهتره بريم سراغ اون دو تا . الان نيم ساعته كه با هم تنها هستند . اصلا ممكنه مهتاب رفته باشه ! دستش را پشت شانه ام گذاشت : "نه ، فكر نكنم ، كيومرث عاقله . بلده چطوري رفتار كنه . نمي ذاره بپره ." راه افتاديم . از دور ديدمشون : "اِ ... مسعود اونجا را نگاه كن ، مي بيني ؟ دو تايي به ماشين تكيه دادند . ولي حرف نمي زنند چرا ؟" با يقه پليورش ور رفت : "خوب شايد حرفاشون تمام شده ..." بهشون رسيديم ، دوتايي از افكارشون بيرون اومدند . به خودم جرات دادم و مهتاب را نگاه كردم . خيلي عصباني نبود ولي با شماتت سرش را برگرداند . تو ماشين هيچ صحبتي رد و بدل نشد . چهار راه اول مهتاب پياده شد و كمي بالاتر كيومرث . با هم تنها شديم ، پرسيدم : "بنظرت چي شد ؟"شانه هايش را بالا انداخت : "نمي دونم بالاخره ما هر كاري از دستمان بر مي آمد انجام داديم . بقيه اش بستگي به خودشون داره ."ـ ولي آخه من طاقت نمي آورم ، همين امشب زنگ مي زنم و از مهتاب مي پرسم . هيچ اظهار نظري نكرد .به خانه رسيديم ، پياده شدم . از ماشين سرش را بيرون آورد : "راستي بابت كادوي ديروزت ممنون ، خيلي قشنگ بود ." و جاسوئيچي را تكان داد : "ببين دارم ازش استفاده مي كنم ." برايش دست تكان دادم : "خواهش مي كنم . قابل تو رو نداره خدا حافظ ." برايم بوق زد .جلوي جا كفشي با چند تا كفش غريبه رو به رو شدم ؛ واي نه ... امشب ديگه مهمانمان كيه ؟ از توي هال صداي آشنايي شنيدم ؛ عمه پري ؟ ... عجبه خيلي وقت اينجا نيامده . با اكراه رفتم بطرفش و بوسش كردم : "سلام . خوش آمديد ." به زور لبخند زد : "شماها كه يادي از ما نمي كنيد تو اصلا مي دوني عمه ات كيه ؟" آب دهنم را قورت دادم ، اوف ... اول بسم الله داره طعنه مي زنه . مهشيد با محبت دست انداخت گردنم : "خسته نباشي ، چقدر دير از دانشگاه مي آي !" ـ آره آخه اين ترم زياد واحد برداشته ام . شهاب باهام دست داد : "چطوري خانم خانم ها . پيدات نيست ، كجايي ؟" خنديدم : "تو هم پيدات نيست . خودت كجايي ؟" مامان با ظرف ميوه اومد تو هال . بطرف اتاق رفتم : "من برم لباس عوض كنم و برگردم ." صداي اف اف اومد ، گوشي را برداشتم : "بله ؟" ـ منم ساحل ، باز كن !پشت سرم اومد تو اتاق : "اينها اينجا چي كار مي كنند ؟" ـ چه مي دونم عمه ست ديگه ، حالي به حالي ئه . هر وقت دلش بخواد قهر مي كنه هر وقت هم عشقش مي كشه حرف مي زنه ! الان هم شايد اومده سرو گوشي آب بده . اينطوري كه بوش مي آد شام هم اينجا هستند . روي صندلي ميز توالت نشست و دستش را به پيشاني اش زد : "آه ... بدبخت شدم ، حاضرم عزرائيل را ببينم ولي اون رو نبينم ! حالا اينقدر برام چشم و ابرو مي آد و طعنه مي زنه كه دهنم سرويس مي شه ." شلوار جين رو از پام كشيدم بالا : "ولش كن ، تو برو آشپزخانه سرتو گرم كن . چند ساعت كه بيشتر نيست مي رن ."زودتر از اتاق بيرون اومدم و روي مبل كنار مامان نشستم . شهاب فنجان چاي اش را روي ميز گذاشت : "حالا كه توهم اومدي بذار يه جوك تعريف كنم . يه روزي يه تركه ... "عمه بهش چشم غره رفت ، شهاب محل نداد . رفتم تو فكر . تمام آقايي و متين بودن شهاب ، فقط تو همون شب خواستگاري بود وبس ! احتمالا اونم از ترس عمه بوده كه نتوسته نطق بكنه ، ولي انگار الان جراتش بيشتر شده ! خوبه ! مهشيد خميازه كشيد : "شهاب خان اگر جوكهاي بي مزه ات تمام شد ، بذار منم حرف بزنم ."دستش را دراز كرد : "خوب بگو ، من جلويت را گرفتم ؟"مهشيد گوشه لبش يه آبنبات گذاشت : "مي خوام اگه بشه براي ادامه تحصيل برم خارج ." به عمه نگاه كردم ، بادي به غبغب انداخت . پرسيدم : "كجا ؟"ـ كانادا !شهاب اخم كرد : "اي بابا تو باز شروع كردي ! چقدر بهت گفتم درس خواندن تو غربت خيلي سخته ، منم كه رفتم اشتباه كردم . چهار سال برايم چهل سال گذشت . تو فكر مي كني كه ..."مامانش حرفش را بريد : "اگه شرايط جور باشه ، مهشيد حتما مي ره ." سكوت برقرار شد . به ساعت نگاه كردم و تو مبل جا به جا شدم ، خدا كنه اينا زودتر برن وجود عمه جز استرس هيچي نداره !بعد از شام بابا و ناصرخان زودتر از بقيه رفتند حياط ، من و مامان هم تا دم در عمه اينا را بدرقه كرديم ، ولي ساحل نيومد . بشقاب هاي ميوه را برداشت و رفت تو آشپزخانه . عمه نگاه موذيانه اي تو هال انداخت : "خوب خداحافظ ." ساحل سرش را از آشپزخانه بيرون آورد . مامان بهش چشم غره رفت . يعني زشته بيا دم در ، ولي ساحل نيومد .بعد ار رفتنشون ياد مهتاب افتادم . آخ ... آخ ... يادم رفت بهش زنگ بزنم ، به ساعت نگاه كردم . نزديك دوازده است . نه ديگه ، امشب نمي شه ، خيلي دير وقته ، خودم هم دارم از خستگي مي ميرم . فردا تو دانشگاه ازش مي پرسم .

roman تا ته دنيا (9)
roman تا ته دنيا (9)

ادامه متن...

نوشته   ۱ فروردين ۱۳۹۲ نظرات (0)   موضوع:

نحوه تهيه كتاب الفباي سيستم سرمايه گذاري در بورس

نحوه تهيه كتاب الفباي سيستم سرمايه گذاري در بورس

 بر اساس درخواست تعدادي از خوانندگان وبلاگ مبني بر تهيه كتاب الفباي سيستم سرمايه گذاري در بورس 

علاقمندان مي توانند كتاب را از كتاب فروشي ماندگار تهيه نمايند.

آدرس كتاب فروشي ماندگار : خيابان انقلاب - روبروي دانشگاه تهران -پاساژ فروزنده - بالاي طبقه همكف -

شماره 422 - كتاب ماندگار - شماره تماس :66966094 - 66965922

نحوه تهيه كتاب الفباي سيستم سرمايه گذاري در بورس
نحوه تهيه كتاب الفباي سيستم سرمايه گذاري در بورس

ادامه متن...

نوشته   ۱ فروردين ۱۳۹۲ نظرات (0)   موضوع:

بازار هفته آينده

بازار هفته آينده

اين در حالي است كه هفته آينده بازار سهام به پيشواز تاثيرگذارترين عامل هفته هاي اخير مي رود و صحت و سقم پيش بيني ها مشخص خواهد شد. نتيجه مذاكرات بغداد كه روزهاي بسياري بازار و فعالان را به خود مشغول داشته است در هفته آينده مشخص مي شود كارشناسان بازار بر اين باورند كه سهامداران بايد با دقت وا حتياط بيشتري سرمايه گذاري كنند. برگزاري مذاركرات 1+5 درسوم خرداد (چهارشنبه هفته آينده) پيش بيني را براي كارشناسان سخت كرده است.

مرتضي رضازاده كارشناس بازار سهام در خصوص پيش بيني بازار هفته آينده به نمابورس مي گويد:" به نظر مي رسد كه بازار هفته آينده در شرايط صبر و انتظار قرار خواهد داشت." وي ادامه مي دهد:"بازار در هفته آينده ايستا پيش بيني مي شود و مي توان گفت كه نوسان در سهام شاخص وجود خواهد داشت." اين كارشناس بازار هفته آتي را ادامه بازار اين هفته عنوان مي كند و مي گويد:" درسطح جهاني نيز با تضعيف يورو و تقويت دلار كاهش قيمت فلزات اساسي نفت و طلا انتظار مي رود."

رضازاده ادامه مي دهد:" شاخص در هفته آتي با نوسان هاي مثبت و منفي به روند اين هفته ادامه خواهد داد."

وي خاطر نشان كرد:" در هفته آتي نمي توان صنعت پيشرو معرفي كرد."

دكتر ابوالحسن اعتضاد در گفتگو با نمابورس در پيش بيني هفته آينده مي گويد:" متغيرهاي مختلفي در بازار هفته آينده تاثيرگذار است كه فاز دوم هدفمندي يارانه ها و مذاكرات سوم خرداد از مهمترين آن ها محسوب مي شود."

وي ادامه مي دهد:" سردرگمي در اروپا بر حوزه يورو و به تبع آن دلار تاثيرگذار است و اين مهم تاثير بسزايي در بازار هفته آتي خواهد داشت."

اين كارشناس ارشد بازار ابتداي هفته آتي را منفي پيش بيني مي كند و مي گويد:" با نزديك شدن به مذاكرات سوم خرداد بازيگران بازار به سوي نوسان گيري مي روند و كمتر سهام را نگه مي دارند." وي ابراز داشت:" اين در حالي است كه بسياري از شركت ها سود مناسبي دارند و به لحاظ بنيادي شرايط خوبي دارند ."

اعتضاد يادآور شد:" به نظر مي رسد كه بازار در اوايل خرداد با نزديك شدن به مذاكرات بغداد مثبت شود ."

وي در خصوص صنايع پيشرو هفته آينده خاطر نشان كرد:" صنعت حمل و نقل و بانك ها كه تاثير كمتري از هدفمندي يارانه هاي مي گيرند، مي توانند در زمره صنايع پيشرو تلقي شوند و البته سهام ساختماني ها كه اين سهام در شرايط منفي بازار توجه خريداران را جلب مي كنند."

بازار هفته آينده
بازار هفته آينده

ادامه متن...

نوشته   ۱ فروردين ۱۳۹۲ نظرات (0)   موضوع:

فيلم looper

فيلم looper

امتياز : ۸٫۴ / ۱۰

ژانر : اكشن ، تخيلي ، مهيج

كيفيت : كيفيت خوب – ۷۲۰p TS

حجم :۷۰۰مگابايت

نمونه كيفيت : دارد

بازيگران:لوك بسون - رابرت دنيرو

LOOPER تازه‌ترين اثر ريان جانسن جوان است. ريان جانسن (متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۷۳) پيش از اين فيلم‌هايي چون BRICK (كه به خاطر آن جايزه ويژه هيئت داوران جشنواره ساندنس را دريافت كرده) و برادران بلوم را ساخته است. او همچنين سابقه كارگرداني دو اپيزود از سريال محبوب BREAKING BAD را در كارنامه دارد. خود جانسن فيلمنامه LOOPER را نوشته و بازيگراني چون بروس ويليس، جوزف گوردون لويت، اميلي بلانت، پل دانو و نوح سِگن در آن ايفاي نقش كرده‌اند.

در سال ۲۰۴۲ “جو” در گروهي از قاتلان به موسوم به “لوپر” كار ميكند… سران اين گروه با فرستادن مآمورهاي خود را براي كشتن افراد مورد نظر به آينده ميفرستند… در همين حين مأموريتي به جو داده ميشود… او مآمور كشتن خودش در سال ۲۰۷۲ يعني ۳۰ سال آينده ميشود… حالا او بايد در ۳۰ سال آينده ي خود از دست خودش فرار كند تا توسط خودش به قتل نرسد.....(((خيلي باحاله خودت روبه رو خودت بخواين باهم دعوا كنين))))

فيلم looper
فيلم looper

ادامه متن...

نوشته   ۱ فروردين ۱۳۹۲ نظرات (0)   موضوع:

roman تا ته دنيا (8)

roman تا ته دنيا (8)

بابا اصرار كرد . " بيا امروز هم تو ماشين را ببر . راهت دوره ." 
" نه مرسي . نمي خوام . ترجيح مي دهم پياده برم . پريروز كه پنچر شد حسابي حالم را گرفت . ديگه چشمم ترسيده . حاضر نيستم دوباره سوار اين گنده بگ بشم ." بابا با چشماش خنديد . " عجب دوره اي شده . خانم چقدر ناز مي كنه ." از خانه بيرون اومدم . اوه ... اوه .... چه برفي . نگاهم را به سيم هاي برق و درختها و كنار پياده رو انداختم همه يكدست سفيد بود . پايم را روي برفهاي ضخيم گذاشتم و تا پائين كوچه را با احتياط طي كردم . با خودم زمزمه كردم . كاش همانطوريكه يك برف ديگه ردپاي منو محو مي كنه خاطرات آزاردهنده اين چندوقت اخير هم به همين آسوني از ذهنم پاك بشه . تاكسي جلوي در دانشگاه ايستاد . با اولين چيزي كه روبه رو شدم سروصداي بچه ها و برف بازي بود . خنده ام گرفت دانشجوهاي خرس گنده با چه عشق و هيجاني به هم برف پرتاب مي كنن . واقعا كه بعضي غريزه ها و رفتارها اگر صد سال هم بگذره در انسان تغيير نمي كنه . چشمم به فريبا افتاد . منو نديد . خوبه يه خرده سربه سرش بذارم گلوله برف بزرگي درست كردم و درست وسط كمرش را نشانه گرفتم و پرتاب كردم جيغي كشيد و برگشت ببينه كيه . عصباني و برافروخته شد تا ديد منم خنديد . " به به دستم درد نكنه . آفرين حالا ديگه زن آرش را هدف قرار مي دي ؟ باشه درستت مي كنم . مي گم جفت گوشهات را ببره و بذاره كف دستت ."
" ا... پس شوهرت اين كاره ست و ما خبر نداريم ." بستني بهم تعارف كرد . " مي خوري؟"
" نه تو چطور تو اين سرما بستني مي خوري و يخ نمي زني ؟" نگاهي به هيكل تپل و مپل خودش انداخت . " نگران نباش من مثل خرس قطبي ذخيره چربي دارم و به اين زوديها يخ نمي زنم ." و غش غش خنديد . زدم توي سرش." نخند بدبخت . بايد تا عروسيت چهل كيلو وزن كم كني والا لباس عروسي ... " حرفم نصفه نيمه قطع شد . گلوله برفي محكم به صورتم خورد . نزديك چشم راستم . يه آن گيج شدم و برق از چشمام پريد . به سمتي كه برف از آن پرت شد نگاه كردم . شاهين بود . شاهين كيواني با اون قيافه چندش آور عوضي . به صورتم دست زدم. احساس كردم ورم كرده . آخ چقدر گزگز مي كنه و مي سوزه . كنترلم را از دست دادم و بطرفش رفتم و داد كشيدم . " آي آشغال ديگه شورش را درآوردي . همين امروز حالت را مي گيرم . نشانت مي دهم با كي طرفي . " مشتهايم را گره كردم . چقدر دلم مي خواد تو صورت و دهنش بكوبم ولي نه مي ترسم . اين پسره تعادل فكري نداره ممكنه اونم منو بزنه .دوباره بهش نگاه كردم . موذيانه خنديد . " اين سزاي بي ادبي هاي گذشته ات بود . جواب توهين امروزت را هم به موقع مي دهم . حالا صبر كن ." از عصبانيت به حد انفجار رسيدم . " ببين عوضي تو ..." فريبا به زور دستم را كشيد . " ول كن ساغر با اين ديوونه دهن به دهن نشو . ارزشش را نداره . نمي بيني روانيه ؟ چند دقيقه پيش هم همين كار را با يكي ديگه از دخترهاي ترم اولي كرد ." 
جلز و ولز كردم . " بايد خفه اش كنم . ببين چي به روز صورتم آورده . اگر تو چشمم مي خورد چي ؟ نزديك بود كورم كنه ." بغضم تركيد و بلند بلند گريه كردم . احساس حقارت و بي عرضگي بهم دست داد . فريبا دلداريم داد . " اينقدر خودخوري نكن چرا خونت را كثيف مي كني به جاي اينكه با اين احمق كل كل كني از راهش وارد شو . " پايم را به زمين كوبيدم . " ديگه چكار كنم با منشي دكتر ذاكر هم صحبت كردم ولي نمي دونم چرا هيچ اقدامي نكرد ." 
دستمال بهم داد . " مي دوني چيه تو بايد مستقيم با خود دكتر ذاكر صحبت كني . هر چي باشه اون رئيس دانشكده ست در قبال بچه ها مسئوليت داره . مطمئنا تكليف رو روشن مي كنه . " بطرف دفتر راه افتادم . " اتفاقا مي خوام همين كار را بكنم ." 
جلويم را گرفت ." كجا داري مي ري . دكتر ذاكر نيستش رفته سمينار . ساعت پنج به بعد مي آد . بايد تا اون موقع صبر كني ." محكم به ديوار لگد زدم ." شانس من از اين بهتر نمي شه ." تمام كلاسهاي صبح و بعدازظهر مثل يه قرن برام گذشت و از درس هيچي نفهميدم . همش تو فكر بودم و عصباني .من بايد هرطور شده از اين پسره انتقام بگيرم والا آروم نميشم . آخرين ساعت كلاس هم گذشت ساعت شش بود و هوا كاملا تاريك . فريبا گفت :" بذار دوتايي با هم بريم دفتر دكتر ذاكر منم شهادت مي دهم كه ..." حرفش را قطع كردم . " نه تنها برم بهتره . تو نگران نباش . برو خوابگاه ديرت مي شه . بعدا خبرش را بهت مي دهم . " دست تكان دادم . " فعلا خداحافظ ." و پله ها را با سرعت طي كردم . تو پاگرد طبقه اول چشمم به مسعود خورد . حواسش به نمرات روي برد بود . منو ديد . با دقت و كنجكاوي بصورتم خيره شد . انگار فهميد اتفاقي افتاده . ولي هيچي نگفت و خودش را كنار كشيد . رد شدم . اما سنگيني نگاهش را كاملا حس كردم . هوم ... اگه الان باهاش قهر نبودم . مسئله شاهين را بهش مي گفتم . مي دونم كه درست و حسابي حقش را مي ذاشت كف دستش ولي حيف حيف كه فعلا همه چيز دنيا برضد منه . چند تا پله باقيمانده را هم طي كردم و توي حياط رفتم . قدمهايم را خيلي آهسته روي برفها گذاشتم . چقدر همه جا ليزه . ساختمان اداري را دور زدم . احساس كرم كسي داره تعقيبم مي كنه . برگشتم پشت سرم را نگاه كردم . نه هيچكس نيست حتما اشتباه كردم . در زدم و وارد اتاق دكتر ذاكر شدم . خودش تنها بود . با تعجب پرسيد :" بفرمائيد چيزي شده ؟" فكر كنم قيافه منقلبم اونو ترساند . بدون اينكه بنشينم تند تند و عصبي همه چيز را گفتم منو به آرامش دعوت كرد . " بشين دخترم . اينقدر ناراحت نباش" و خودش بلند شد و توي اتاق قدم زد . از فرصت استفاده كردم و دوباره ادامه دادم ." آقاي دكتر خيلي ها ازش شاكي هستند مي تونم شاهد هم بيارم ." دستي به ريش كم پشتش كشيد و سر تكان داد . " متاسفم . واقعا متاسفم . همچنين افرادي اسم دانشجو و دانشگاه را خدشه دار مي كنند ولي اين محيط جاي افراد خاطي و خلافكار نيست . يعني من اجازه چنين كاري را نميدهم ." به قيافه اش زل زدم . رگ آبي بغل شقيقه اش از عصبانيت متورم شد . ادامه داد :" پرونده اين پسره را من مطالعه كردم . يك تعهد هم تا بحال داده .ولي مثل اينكه ... ايندفعه بايد ... " سرجايش نشست و با قاطعيت گفت :" من خودم شخصا فردا به اين موضوع رسيدگي مي كنم و اجازه نمي دهم چنين اشخاصي موجب سلب اسايش و آزار براي بقيه دانشجوها بشوند . شما خيالت راحت باشه دخترم ." تبسم پدرانه اي كرد . تشكر كردم و از دفترش بيرون آمدم . نمي دونم چرا چشمم آب نمي خوره كه آقاي ذاكر مشكل منو حل كنه . آخه اين بالا بالائي ها فقط بلدن شعار بدن ولي در عمل هيچ اند . نفس عميقي كشيدم . خدايا آخر عاقبت منو با اين پسره لات بي سروپا به خير كن . پايم را از ساختمان بيرون گذاشتم . و به دور و ورم نگاه كردم . اه.... هواچه تاريك شده . انگار ده شبه . با خودم فكر كردم حالا كه عجله دارم بهتره از پشت ساختمان برم . درسته كه خلوت تره . ولي در عوض به در اصلي دانشگاه نزديك تره . خيلي ديرم شده . دلم را به دريا زدم و حركت كردم . يك دقيقه بيشتر نگذشت . صداي خش خشي را پشت سرم حس كردم . از ترس لرزيدم . نكنه كسي داره تعقيبم مي كنه ؟ جرات نكردم پشت سرم را نگاه كنم فقط به سرعت قدمهايم اضافه كردم . صداي پاي پشت سرم هم تندتر شد . وحشت كردم . خواستم جيغ بكشم . يكنفر از پشت پريد روي من و محكم به زمين خوردم گيج و شوكه شدم . اومدم به خودم بجنبم كه دست بزرگي جلوي دماغ و دهنم را گرفت . نفس كشيدن برايم مشكل شد . تقلا كردم . خودم را خلاص كنم ولي بي فايده بود . كسي مثل بختك رويم افتاد و اجازه نداد كوچكترين حركتي بكنم . قلبم مثل گنجشك تند تند شروع به زدن كرد . آه دارم از ترس سكته مي كنم . اين كيه ؟ با من چار داره ؟ چرا حرف نمي زنه ؟ چرا هيچكس از اينجا رد نمي شه ؟ من گير افتادم . دوباره تقلا كردم خودم را رها كنم . اون دهنش را به صورتم چسباند و با لحن وحشتناك و مبهمي گفت :" بي خودي زحمت نكش . تو چنگم اسيري . من كه گفته بودم تلافيشو سرت درمي آ رم . خوبه . حالا ديگه كارت به جايي رسيده كه شكايت منو به دكتر ذاكر مي كني ؟ فكر كردي من نمي فهمم ؟" نفسم به كل قطع شد . واي پس شاهين كيوانيه . مي خواد چه بلايي سرم بياره . بدنم مور مور شد . نكنه كه .... يكدفعه دستش را لز زير بطرف يقه لباسم برد . به خودم تكان سختي دادم . دستش پائين و پائين تر رفت . با تمام نيرو خودم را به اين طرف و آنطرف زدم . وحشت مغزم را فلج كرد . صدايش تو گوشم پيچيد . " خودت را خسته نكن . هر چه آرامتر باشي بهتره . تو كه مي دوني من تو اين كارها تخصص دارم ." و دهنش را به گردنم چسباند . احساس چندش آوري همراه با خفگي بهم دست داد . خدايا به فريادم برس . من اين گوشه گير كرده ام و كسي به دادم نمي رسه . حالا من چكار كنم . اين مي خواد به من .... چيزي تو وجودم جوشيد . تلاش كردم جيغ بزنم . دستش را محكم تر روي دهنم گذاشت . احساس خفگي بيشتري بهم دست داد . با تمام قوا دستش را گاز گرفتم . ناله اي كرد و يه مقدار جابه جا شد . يكي از دستهايم آزاد شد از فرصت استفاده كردم و با آرنج محكم كوبيدم تو سينه اش و داد زدم كمك . دست از سرم برنداشت . دوباره خواست جلوي دهنم را بگيره . با همان دست آزادم ضربه ديگري به گردنش زدم . شدت ضربه ام زياد بود . يه آن بي حركت موند . شجاعتم بيشتر شد . با پايم لگدي به شكمش زدم و خودم را از زير تنه اش بيرون كشيدم و كشان كشان به لبه ديوار چسباندم . توان فرار كردن نداشتم . دست و پايم عين برق گرفته ها خشك شده بود . ولي بي اختيار بيشتر و بيشتر خودم را به ديوار چسباندم . آه كاش اين ديوار دهن باز كنه و منو تو خودش ببلعه تا از شر اين حيوون رذل نجات پيدا كنم . شاهين از جا بلند شد . صورتش در اوج عصبانيت و ديوانگي بود . چند تا فحش ركيك داد و به سمتم حمله كرد . جيغ زدم . " كمك . كمك."

گفت خفه شو و وحشيانه به گردنم چنگ زد . صداي پاره شدن يقه لباسم را شنيدم . دستش اومد پايين . چشمانمو بستم و بي حس شدم . خدايا ... خدايا ... كمكم ... صداي قدم هايي به گوشم خورد . و در يك آن لگد محكمي به شاهين خورد و به گوشه اي پرتاب شد . با ناباوري و حيرت نگاه كردم يعني معجزه شده ؟ مسعود داد زد " امير مواظب باش مي خواد فرار كنه " و روي زانو خم شد و تو صورتم دقيق شد . " تو خوبي ؟ سالمي ؟ "
لحنش پر از نگراني بود رمق حرف زدن نداشتم . فقط مژه تكان مي دادم . بلند شد و به سمت شاهين رفت و چند تا لگد و مشت جانانه به صورت و شكم و پهلويش زد .
داد شاهين به هوا رفت . باز ولش نكرد به موهايش چنگ انداخت و سيلي محكمي به صورتش زد . " بي غيرت . بي پدر و مادر . تن لش بي كاره حقشه بكشمت " و دوباره با شدت تمام مشت محكمي پاي چشمش خواباند .
شاهين عين دخترها جيغ زد و از درد به خودش پيچيد .
امير اونو از دستش در آورد . " ولش كن بسه ديگه مرد . "
مسعود با خشم نفس نفس زد . " به درك بذار بميره حقشه . "
امير بازوي شاهين را گرفت و بلندش كرد . " من اينو مي برم پيش دكتر ذاكر و مي گم چي شده . حتماً خودش مي دونه باهاش چيكار كنه . "
به شاهين نگاه كردم با پشت دست دهن خوني اش را پاك كرد و فحش ركيكي داد . مسعود دوباره به طرفش هجوم برد . امير جلويش را گرفت و شاهين را از ما دور كرد . 
با رفتن آنها مسعود بطرفم اومد و خواست كه بلندم كنه ناله كردم .
دستش را عقب كشيد " چي شده ؟ زخمي شدي ؟ "
بغض كردم " آره فكر مي كنم . چون اين ديوونه خيلي محكم منو به زمين انداخت . "
ساكت شد و از حرص لبش را جويد يك لحظه كوتاه رد نگاهش روي لباسم ثابت موند ولي خيلي سريع چشمش را برگرداند . 
به خودم نگاه كردم . دكمه بارانيم كنده شده بود و روي گردنم جاي چنگ شاهين كيواني كاملاً معلوم بود . جيگرم آتيش گرفت . ديگه بدتر از اين اتفاقي مي تونه بيفته ؟ 
با شرم خجالت دو طرف يقه باروني را با دست بهم نزديك كردم . لرز برم داشت . 
كتش را در آورد و روي تنم انداخت . زير لب فحش داد . " بي سر و پاي ولگرد بايد مي كشتمش . "
چشمان نگران و مهربانش بهم خيره شد . بغضم تركيد و گريه كردم . آهسته بازوم را گرفت " واسه چي گريه مي كني حالا كه ديگه همه چيز تموم شده منم كه پيشتم . پس آروم باش . " نفس بلندي كشيدم . صدايش چقدر قوي مردانه بود و شايد بهترين مسكن براي روح آزرده و خسته من . 
هنوز در حال هق هق زدن بودم . دستم را چند بار تكون داد . " خواهش مي كنم ساغر ، خواهش مي كنم گريه نكن ، من تحملش را ندارم " و بعد ولم كرد رفت گوشه ديوار ايستاد و از دور فقط نگاهم كرد . مشخص بود كه واقعاً ناراحته و داره خودش را مي خوره . كم كم به خودم مسلط شدم و اشكهايم را پاك كردم . چند دقيقه هيچي نگفت بعد لبخند پر محبتي زد . " بهتري نه ؟ خيلي دلم واست تنگ شده بود مي دوني چند وقته باهات حرف نزدم ؟ دختره بد اخلاق و كينه اي ! " و باز هم نگاهم پر احساس و صداقت . 
اينو از اعماق قلبم حس كردم و تمام وجودم از شادي به پرواز درآمد يه آن فراموش كردم كه كجام و چه اتفاقي برام افتاده ولي سوزش ناگهاني پايم منو به خودم آورد . خم شدم و نگاه كردم . اونم با من خم شد و پايم را وارسي كرد . 
" چند جاي پايت خراش برداشته و كبود شده بايد پانسمان بشه . " با سختي چند قدم برداشتم زير بازويم را گرفت و كمكم كرد . كنار ماشين مسعود رسيديم . امير دوان دوان آمد با اضطراب پرسيدم " خوب چي شد ؟ "
زيپ كاپشنش را باز كرد . " هيچي وقتي دكتر ذاكر جريان را فهميد خيلي عصباني شد . منو از اتاق بيرون كرد و سر اون داد كشيد . اونم چه دادهايي . اينجوري كه بوش مي آد فكر كنم مي خواهد اخراجش كنه . چون ظاهراً يه چيزهايي هم تو جيبش پيدا كرد مواد ... نمي دونم از اين چيزها . انگار معتاده . "
مسعود گفت : " آره من خودم هم شك كرده بودم . حالا با اين وضعيت اخراجش حتمي ئه شد . " زير لب دعا كردم خدا كنه بندازنش بيرون .
امير حرف را عوض كرد . " حالا خدا رو شكر كه به خير گذشت . " تبسم زدم . واقعاً ممنون اگه شماها نبوديد معلوم نبود چه بلايي سرم مي آمد . چهره مسعود برافروخته شد و سر تكان داد . 
گردن درد آلودم را ماليدم . " راستي شماها منو از كجا پيدا كردين ؟ " 
مسعود با دلسوزي نگاهم كرد . " همان غروبي كه تو را روي پله ها ديدم مي خواستم باهات حرف بزنم ولي تو با عجله بطرف ساختمان اداري رفتي . منتظرت شدم وقتي دير كردي نگران شدم . " يك لحظه حرفش را قطع كرد و از سرما دستش را تو جيب شلوارش كرد . كتش هنوز روي شانه من بود . 
ادامه داد : " آره بعد با امير اومدم ببينم كجايي كه ... اخمهايش را كرد تو هم . آخه دختر تو عقل نداري ؟ تو پشت ساختمان چكار مي كردي ؟ مگه نمي دوني اونجا حتي يه چراغ هم نداره . هميشه سوت و كوره . اگه آدم هزار تا هم داد بزنه صداش به جايي نمي رسه . اونم تو دانشگاه به اين بزرگي . "
سرم را تكان دادم . آره خيلي اشتباه كردم نبايد از اون راه مي رفتم و يه آن به اتفاقي كه قرار بود بيفته فكر كردم . تمام بدنم شروع كرد به لرزيدن دست چپم تير كشيد و سوزش شديدي در قلبم حس كردم . 
مسعود در ماشين را باز كرد . " تو حالت خوب نيست بايد ببرمت دكتر هنوز تو شوك هستي . "
قلبم باز تير كشيد " نه دير مي شه خانه نگران مي شن ." زياد وقت نمي بره . اينجايي كه مي برمت هميشه خلوته . مطمئن باش . " ناي مخالفت بيشتر را نداشتم . درون ماشين نشستم و سرم تكيه دادم . واي چقدر بدنم درد مي كنه . انگار سوزن سوزنه . 
امير بلاتكليف بود . « من چكار كنم لازمه با شما بيام ؟ » مسعود دستي به شانه امير زد " نه احتياجي نيست تو برو ماشين شوهر خواهرت رو بهش بده كه منتظره منم خودم ساغر را مي برم درمانگاه . " امير جلو اومد و خداحافظي كرد " اميدوارم زودتر حالتون خوب بشه واقعاً ناراحت شدم . "
تبسم كرد . " مرسي از محبتت خيلي زحمت كشيدي . " خيابان ها خلوت بود مسعود خيلي زود منو به درمانگاه رساند . دكتر جواني معاينه ام كرد و گفت : " زخم هاتون سطحي هست . ولي لازمه كه حتما پانسمان بشه . چون ممكنه عفونت كنه . " به اطاق تزريقات رفتم . مسعود پشت در ماند خانم بهيار در را بست و گفت : " بلوزت را در بيار . " چشمش به كبودي و ورم شانه و خراش هاي روي گردنم افتاد . سرش را تكان داد . " خدا نسل اين مردها را از زمين برداره كار شوهرته نه ؟ "
تعجب كردم . اين چي داره مي گه . بدون اينكه جوابش را بدم به هيكل چاق و موهاي سفيدش خيره شدم . صورتش پر از چين چروك بود . ادامه داد : " ببين دخترم تو جووني قشنگي . اول زندگيته حيفه كه حروم بشي من دست كم روزي يكي تا دو تا مثل تو را كه به اينجا مراجعه مي كنند را مي بينم . اگه از من مي شنوي تا هنوز زخمهايت تازه ست برو پزشك قانوني وگواهي بگير فردا ، پس فردا خواستي بري دادگاه به دردت مي خوره . " شروع كرد به ضدعفوني كردن زخمها . از شدت سوزش ناخنم را در گوشت دستم فرو كردم كاش به جاي اين حرفها زودتر كارش تمام كنه . پانسمان پايم تمام شد . براي پايين آمدن از تخت كمكم كرد . " نصيحت من يادت نره . " حوصله توضيح دادن نداشتم . سرم رو پايين آوردم . " باشه چشم . "
مسعود تو راهرو در حال قدم زدن بود . خانم بهيار چپ چپ نگاهش كرد با لحن خيلي بدي گفت : " بشكنه دست اون مردهايي كه سر زن جوانشان همچين بلاهايي را در مي آرن . " مسعود گيج و گنگ نگاهش كرد و دهنش وا موند بهش اشاره كردم هيچي نگو بريم . تو ماشين ازم پرسيد " اين خانمه چش بود ؟ " هيچي فكر كنم زيادي ذهنيتش نسبت به مردها بد بود . چون فكر كرد تو شوهر مني و منو زدي . "
با صداي بلند خنديد . " كه اينطور پس براي همين بود كه دلش مي خواست منو بكشه . " چند ثانيه سكوت كرد و بعد رو كرد به من و با محبت گفت : " زدن چيه ؟ من چاكر خانمم مي شم دربست . " نگاهش حالت خاصي گرفت و مستقيم به چشمام خيره شد و نفس عميقي كشيد . سرم را پايين انداختم و لبانم را گاز گرفتم . چقدر اين مدلي حرف زدنش به دلم مي شينه . به خانه رسيديم مسعود موقع پياده شدن بهم كمك كرد و كليد را ازم گرفت و در باز كرد . تعارفش كردم " نمي آي تو ؟ " خنديد " دوست دارم ولي مي ترسم سرم را به باد بدم . " من هم خنديدم . " بخاطر همه چيز ممنون . " چند لحظه دستمو تو دستش گرفت " مواظب خودت باش . بهت زنگ مي زنم . " باشه منتظرم " رفتم تو و در را بستم . 
مامان با ديديم از روي مبل بلند شد " واي چه بلايي سرت اومد ؟ " بابا روزنامه را كناري انداخت و متعجب عينكش را برداشت " چه اتفاقي افتاده ؟ " ساحل مات و مبهوت بهم خيره شد . لنگ لنگان خودم را به شومينه رساندم و همان جا نشستم مامان اومد جلو و گردن و صورتم را برنداز كرد . " خدا مرگم بده چه به روز سر و صورتت آمده ؟ پات چي شده ؟ " دستهايم را از پشت جلوي شومينه گرفتم . " يكي از پسرهاي دانشگاه قاطي داره همچين بلايي سرم آورده . " چشمهاش چهار تا شد . " چي گفتي ؟ " بابا از جايش بلند شد . " نمي فهمم منظورت چيه ؟ "
بدن له و كوبيده ام را به شومينه نزديك تر كردم . " امروز صبح يه گلوله برف تو صورتم پرت كرد . رفتم شكايش را به رئيس دانشگاه كردم فهميد . از روي لج و عقده همچين كاري كرد . " ساحل جيغ زد " واي چه وحشتناك . " مامان با دهن خشك روي مبل ولو شد . بابا با عصبانيت شروع كرد به راه رفتن و صورتش برافروخته شد . " اين چه دانشگاهيه . اين چه وضعيته مگه شهر هرته كه هر كي هر كاري دلش خواست بكنه . اين خراب شده مسئول نداره ؟ " سبيل هايش را جويد و به چانه اش دست كشيد " دانشگاهي كه نتونه امنيت دانشجويش را تضمين كنه بايد درش را گل گرفت . " نفس بلند و صدا داري كشيد " من همين فردا صبح با رئيس دانشكدتون صحبت مي كنم يا عرضه داره و مي تونه اونجا رو اداره كنه يا اينكه خودم تكليف اين پسره رو روشن مي كنم . " چشماش از ناراحتي دو دو زد و من را نگاه كرد " ديگه به كي و كجا مي شه اعتماد كرد . "
سرمو به گوشه ديوار تكيه دادم و چشمهايم را بستم . چه حرفهاي بابا آرام بخشه درست مسكني كه تو درمانگاه زدم . خوابم گرفت . مامان زير بازويم را گرفت . ناله كردم " پاشو ببرمت تو اتاق استراحت كني . " ساحل يك طرف ديگه بازويم را گرفت . " ناله كردم آخ تمام بدنم درد مي كنه . "
با صداي جيغ خودم از خواب پريدم تو خواب ديدم كه شاهين كيواني نصفه آستينم را تو دستش داشت و با صداي بلند مي خنديد . صورتش شبيه گرگ بود و دهنش پر از خون . عرق روي صورتم بود تند تند نفس زدم .
ساحل بيچاره با حالت سكته از خواب بيدار شد و چراغ را روشن كرد " چيه حالت بده ؟ " لبهايم لرزيد . " آره حالت تهوع دارم . سرم داره گيج مي ره . " كمكم كرد بنشينم و بلند داد زد " مامان كجايي ساغر حالش بهم خورده . " مامان با لباس خواب سفيد بلندش نگران و هراسان همراه بابا اومد تو . " واي خدا مرگم بده تو چرا مي لرزي ؟ " فشارم را گرفت و با بغض گفت : " رضا فشارش خيلي پايينه بهتره ببريمش دكتر . " بابا نگاهي به چهره مضطربش انداخت . " نغمه جان تو دوباره هل كردي ؟ با اين وضعيت بايد هر دوي شما را به بيمارستان برسونم . " لرزم بيشتر شد . پتو را تا بالاي گردنم كشيدم . چرا دست و پام مثل عروسك خيمه شب بازي تكان مي خوره ؟ چرا اينطوري شدم ؟ بابا گفت : " الان تنها چيزي كه ساغر احتياج داره قرص آرام بخشه . چون خيلي ترسيده و ذهنش آشفته ست . اگه بتونه بخوابه تا فردا خوب مي شه . " يه لحظه از اتاق بيرون رفت . مامان و ساحل شروع كردن به ماليدن دست و پايم . بابا با آب و قرص برگشت " بيا بخور اين يه آرام بخش ضعيفه . ديگه هم از چيزي نترس و سعي كن راحت بخوابي . " كنار تختم نشست . ما همه اينجا پيشت مي مونيم . 
صداي گرم و مقتدرش به تنم گرما داد . سه تايي شون نگاه كردم . چقدر نگران و مواظبم هستند احساس شهامت و قدرت كردم . آروم نفس كشيدم . بابا دستش را روي سرم كشيد " نبينم ته تغاريم ام از چيزي بترسه ها و لبخند زد . "
سعي كردم تبسم كنم چشمهايم را يواش يواش بستم . من چقدر خوشوقتم كه همچين خانواده اي دارم . 
صداي تق و توق كنار تختم بيدارم كرد . مامان يه ليوان آب پرتغال تازه را گذاشت روي عسلي و با محبت تو صورتم دقيق شد " حالت چطوره ؟ انگار بهتري نه ؟ " خودم را جا به جا كردم و لبم را گاز گرفتم . آخ كه چقدر بدنم درد مي كنه . از تو اتاق بلند داد زد : " ساحل جان كيسه آب گرم را بيار . " بالشت را پشت كمرم گذاشتم و نشستم " مگه ساحل نرفته سر كار ؟ " ساحل از در اومد تو كيسه آب گرم دستم داد . " ديشب كه نذاشتي بخوابم . همش عين ديوونه ها تو خواب جيغ مي كشيدي " كيسه آب گرم را روي كبودي پهلويم گذاشتم . " تو اگه جاي من بودي احتمالاً نعره مي كشيدي . " خنديد .
مادرم نگاهي به پانسمان پايم انداخت . " راستي ديشب به حدي حالت بد بود و ما شوكه شده بوديم كه يادم رفت بپرسم تو با كي رفتي دكتر ؟ كجا رفتي ؟ " قسمت بنفش و كبود شده رانم را با انگشت لمس كردم . " با يكي از بچه ها اون ماشين داره وقتي منو با اين وضعيت ديد اول رساند درمانگاه و بعد هم خانه . " خدا خيرش بده كدوم دوستت ؟ مريم ." " البته شوهرش هم بود . " ساحل مشكوكانه چين ظريفي به پيشاني انداخت " اِ چه همكلاسي نازنيني . تلفنش را بده ازش تشكر كنيم و آهسته چشمك زد " اخم كردم ولي خنده ام گرفت و رويم را برگرداندم . عجب زرنگيه . قشنگ دوزاريش افتاده منظورم مسعوده .
صداي زنگ تلفن بلند شد . ساحل گوشي را برداشت " الو ... سلام . حال شما خوبه ... بله خواهش مي كنم الان بهتره . در ضمن شما خيلي زحمت كشيديد بابت ديشب ممنون واقعاً لطف كرديد . " مكث كرد ، بله بله چند لحظه گوشي و گوشي را دستم داد . 
" با عجله گفتم : " جونم بفرماييد . ساحل چشماش گرد شد . " مسعود گفت : " سلام خانم كوچولوي پردردسر . قلبم به ارتعاش در اومد . مامان اشاره كرد آب پرتغال يادت نره و با ساحل از اتاق رفت بيرون . مسعود پرسيد " حالت خوبه ؟" " اي هنوز زنده ام . " 
نفس بلندي كشيد " ديشب خيلي نگرانت بودم حتي چند بار خواستم تماس بگيرم ولي باز خودم را كنترل كردم گفتم شايد شرايط طوري نباشه كه بتوني حرف بزني ولي امروز ديگه نتونستم طاقت بياورم گفتم زنگ مي زنم اگه خودت يا خواهرت گوشي را برداشتيد حرف مي زنم . "
" آره اتفاقا همينه كه مي گي . من كه خيلي حالم بد بود . مامان هم بد جوري جا خورد . ولي بابام اوف ... نمي دوني چقدر عصباني شد . الان هم رفته دانشگاه جريان را پيگيري كنه . "
" اِ ... كه اينطور . پس حدسم درست بود . " چند ثانيه سكوت برقرار شد . صداي موزيك ملايمي به گوشم رسيد . تعجب كردم " تو كجايي ؟ خانه اي ؟ " " آره خانه ام ." " پس چرا دانشگاه نرفتي ؟ " " همينجوري زياد حوصله نداشتم . " سكوت كردم . بي مقدمه گفت : " ساغر تو هنوز از بابت مهموني اون شب دلخوري ؟ " " نه . يعني اي ... دارم فراموش مي كنم . " " خوبه . پس احتمالاً ديگه رويت را ازم بر نمي گردوني . اين چند وقته از بس قيافه اخمويت را ديدم به كل از زندگي سير شدم . خودمونيم خيلي بد اخمي ها . " " عجب ! نمي دونستم . "
خنده كوتاهي كرد و لحنش جدي شد . " ساغر مي خوام يه چيزي را خوب بدوني كه تو برام مهمي . مهمتر از اوني كه فكر مي كني . " بي اراده به شكمم چنگ زدم و گوشهايم را تيز كردم . نفس بلندي كشيد . " با من غريبه نباش . به من اعتماد كن . بهت ثابت مي كنم كه براي من ، تو ... "
يكي گوشي را كشيد . " بذار يك خرده هم من حرف بزنم . " آه كشيدم چه بد موقع . مونا سلام كرد . " ساغر جون خدا بد نده شنيدم خبرهايي بوده . " " اوف . اونم چه خبرهايي ، مسعود بهت گفت ؟ آره . پس حتما شنيدي كه نقش رابين هود را بازي كرده . " قهقهه زد . مسعود " ببين ساغر چي مي گه ، مي گه تو رابين هودي . " مسعود دهنش را به گوشي چسباند " پس امير هم جان كوچولو ئه نه ؟ " از خنده غش كردم و دل روده ام درد گرفت . " واي ترا خدا منو نخندونين . "
مونا آروم شد . " حالا خوبه به خير گذشت . اگه من بودم در جا سكته مي زدم . باز تو خيلي شجاعي . " از ياد آوري دوباره اش موهاي تنم مور مور شد . حرف عوض كردم . " راستي مونا بهت تبريك مي گم دانشگاه قبول شدي . وقتي شنيدم خيلي خوشحال شدم . حالا ديگه كِيفت كوكه نه ؟ " " چه جور هم حس مي كنم يه بار سه تني از روي دوشم برداشته شده و مي خواهم بال بال بزنم و پرواز كنم . " "خوب پس مواظب باش از اون بالا سقوط نكني . "خنديد . " يكدفعه هم ممكنه كه ... "
مسعود گوشي را از دستش كشيد " بسه ديگه چقدر وراجي مي كني با آدم مريض كه اينقدرحرف نمي زنند . " " اِ ... عجب پروئي . حالا خوبه دو دقيقه هم نشده " " الو ... ساغر جون مي بيني كه اين داره منو كچل مي كنه خودش اين همه خوش و بش كرده هيچي نيست . زورش به من رسيده . خيلي خوب باشه از من خداحافظ بعداً سر فرصت خودم بهت زنگ مي زنم . "
مسعود گوشي را گرفت " اوف ... از دست اين دختر اينقدر شلوغ مي كنه كه يادم رفت چي داشتم مي گفتم . آهان گفتم كه ... " يكدفعه تشر رفت " چرا مشت مي زني دِ برو بيرون ديگه اذيت نكن . " صداي شيطون مونا اومد " آي ... آي مشكوك شدي . چي مي خواي بگي كه من نبايد باشم . " لجم گرفت عجب خروس بي محلي . خوب برو ديگه .
مسعود كلافه شد خيلي خوب حالا كه اينطوره منم حرف نمي زنم و دهنش را به گوشي چسباند و خيلي آهسته طوريكه به زحمت صدايش را شنيدم گفت : " خيلي خيلي مواظب خودت باش . فعلاً خداحافظ . "
بالشتم را صاف كردم و طاق باز خوابيدم . ذهنم به پرواز در آمد ديشب ... شاهين كيواني ...حمله اش به من ... رفتار حيوانيش ... ولي بعد مسعود ... مهربوني هايش ... حرفهاي قشنگش ... همه و همه از جلوي چشمم رد شد لبخند زدم و سعي كردم بخوابم . 
با صداي اف اف چرتم پاره شد . احتمالا بابا برگشته اومدم تو حال . بابا كتش را به جالباسي آويزان كرد بطرفم اومد . نگران مضطرب به صورتش خيره شدم " چي شد ؟ " مامان و ساحل هم بهش زل زدند . زد روي شانه ام و خنديد " خيالت راحت باشه همه چيز تمام شد . " " يعني چي كه همه چيز تمام شد ؟ " "يعني اينكه تا همين الان كه من اومدم دكتر ذاكر با همكارانش در ارتباط با قضيه اين پسره جلسه داشتند و با توجه به معتاد بودنش و شهادت چند تا از بچه ها و موارد اخلاقي ديگه كه داشته رأي اخراجش را براي هميشه صادر كردند . " لبام به خنده باز شد . " ترا خدا راست مي گي بابا يعني به همين زودي ؟ باورم نمي شه . "
آستينهايش را بالا زد و بطرف دستشويي رفت . " بله . كاملاً . اگر غير از اين بود مگه من به سادگي گذشت مي كردم ؟ در ضمن برات يك هفته مرخصي گرفتم . با خيالت راحت استراحت كن . " نفس راحتي كشيدم . آخيش . يعني ديگه از دست شاهين كيواني راحت شدم و چشمم تو چشمش نمي افته ؟ واي اگه يكبار ديگه ببينمش حتماً از ترس قالب تهي مي كنم يا اينكه مشاعرم را از دست مي دهم خيلي خوب شد كه اخراج شد دلم خنك شد . عوضي ، رواني اكبيري . كاش اصلا وجودش از صحنه روزگار محو بشه . مامان صدام زد . " چيه تو چرا بهت زده اي ؟ " بهش نگاه كردم و دستهايم را بهم ماليدم " نمي دونم آخه هنوز باورم نشده كه واقها اخراجش كردند . " ساحل گفت : " بع ... حالا كي مي خواد خانم را راضي كنه ؟ بابا اخراجش كردند رفت تمام . "
به ستون توي هال تكيه دادم و اشكهايم سرازير شد خدا رو شكر . 

مامان به شانه و گردنم بتادين زد و زخمم را تميز كرد . آتيش گرفتم . خاله با دلسوزي نگاهم كرد . " دستش بشكنه كه چنين بلايي سرت آورده . " نازنين با حالت چندش رويش را برگرداند . خاله گفت : " خوب چرا خودت را عذاب مي دي ؟ تو هم برو پيش نادر تو هال . " پانسمان گردنم تمام شد . مامان صدايش زد . " بيا تو دختر شجاع . " قبل از اون نادر كله اش را آورد تو . " من چي ؟ حالا اجازه هست بيام ؟ " دكمه بلوزم را بستم . آمد پائين تختم نشست . " بيا اينم از دانشگاه ببين چطوري شدي ؟ "
" آره واقعا ما كه تا حالا خيري ازش نديديم ." نازنين به ميز توالت تكيه داد . به نظرم اومد انگار يه جورايي تغيير كرده . خاله بهش گفت : " بشيني روي صندلي برات بهتره . نبايد زياد به كمرت فشار بياري . " به صورتش زل زدم . سرخ شد و با انگشتانش بازي كرد . شوكه شدم . خداي من يعني بارداره ؟ مگه چند وقت از عروسي اش گذشته . اصلاً دو ماه شده ؟ پس با اين وضعيت يعني اينكه همان شب عروسي .... با ناباوري آب دهانم را قورت دادم . حالا چه عجله داشته . من اگه جايش بودم تا پنج و شش سال فقط وقتم را صرف گردش و تفريح و مسافرت مي كردم بعد فكر بچه دار شدن به سرم مي زد . من نمي دونم چرا بعضي ها ... نادر رشته افكارم را پاره كرد . " چيه ساغر خانم چشم نداري ببيني من دايي مي شم ؟ ماشاالله تو اينقدر زود به زود به ما سر مي زني كه فكر كنم دفعه ديگه كه نازنين را ببيني بچه اش پنج ساله بشه . "
خنديدم . " آره راست مي گي من از عروسي تا حالا فقط يك بار ديدمت . " 
" خوب تقصير خودته ديگه . هر وقت دعوتت كرديم درس و امتحان را بهانه كردي . واقعا كه خيلي بي معرفتي . " نازنين از صندلي بلند شد و آمد لبه تخت نشست . تو دلم آه كشيدم . چقدر ازش دور شده ام . مخصوصاً الان هم كه داره مامان مي شه ديگه بيشتر . حالا بايد در مورد چي باهاش صحبت كنم ؟ لبخند زدم . " علي رضا چطوره ؟ چكارها مي كني ؟ " دستش را لاي موهاي بلوند رنگ كرده اش كشيد و آنها را عقب برد . " اي بد نيست . خوبه . مي ره سركار و مي آد . بعضي وقت ها هم مي ريم بيرون . سينما مهموني مي گذره ديگه خدايي مرد آروميه . اذيت نمي كنه ." نادر خودش را قاطي كرد . " ساغر زياد به چيزهايي كه مي گه گوش نكن . اگه بدوني چي به روز شوهرش آورده ." تعجب كردم . " چرا ؟ "
" چون دم و دقيقه بهش مي گه دستت را اينجا نشور من تازه اينجا را تميز كرده ام . پايت را اينجا نذار . كفش ات را كجا دربيار . لباست را كجا بذار . بي چاره علي رضا چيزي نمونده كه فراري بشه . البته بعيد هم نيست كه سرسال نشده طلاقش بده ." نازنين به طرفش خيار پرت كرد . " بي مزه . حرف مفت نزن . حالا نوبت تو هم ميشه آقا . ببينم اون روزي را كه مثل موش از زنت مي ترسي . "
" هه عمرا . من اهل زن گرفتن نيستم . مگه عقلم را از دست دادم كه دستي دستي خودم را بندازم تو آتيش . اونم چي زنهايي مثل تو . " نازنين پشت چشم نازك كرد . " آره راست مي گي لياقت تو همون دخترهاي استخوني ئه مانتو تنگ و صدمن آرايشه كه بلد نيستند يه تخم مرغ آبپز كنند نه يكي مثل من كه ... " نادر ريشخند زد . " بسه بسه . پشت سر دوست دخترهاي من ... " خاله حرفش را قطع كرد و صدايش را برد بالا . " چي شد شما دو تا باز به جون هم افتاديد ؟ " به نادر چشم غره رفت . " واقعاً كه خجالت داره . ديگه خواهرت دختر تو خونه نيست كه سر به سرش بذاري زن مردمه . اينو چند بار بهت بگم ؟ "
" اِ ... اِ ... اِ ... مامان تو چقدر بي انصافي . حالا خوبه كه اون هر چي دلش مي خواد به من مي گه . باز تو ازش دفاع مي كني ؟" ساحل از تو آشپزخانه داد زد . " بياين چاي ريختم . " نادر به ساعت نگاه كرد . " من كه تو هال بودم از خودم پذيرايي كردم . پس تا شما چاي مي خوريد من مي رم ماشين را گرم كنم . زود بيائيد ديگه . "
مامان گفت : " حالا چه عجله ايه شام بمونيد . " 
خاله گفت : " نه قربونت نغمه . الان ديگه حميد برگشته خانه . بريم يه شامي يه چيزي براش گرم كنم گناه داره . از صبح بيرون بوده . تازه علي رضا هم مي آد دنبال نازنين ما گفتيم زود برمي گرديم ممكنه نگران بشه . " 
مامان اصرار كرد . " خوب به حميد خان و علي رضا زنگ بزن بگو اونا هم شام بيان اينجا دور هم باشيم . " چايي اش را سر ك
roman تا ته دنيا (8)
roman تا ته دنيا (8)

ادامه متن...